Δήλωση του Συνηγόρου του Καταναλωτή κ. Λ. Ζαγορίτη για τα στεγαστικά δάνεια

Αθήνα, 17 Νοεμβρίου 2016

Δελτίο Τύπου

Δήλωση του Συνηγόρου του Καταναλωτή κ. Λ. Ζαγορίτη για τα στεγαστικά δάνεια.

Μετά την ομιλία του στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής για το σχέδιο νόμου «Εναρμόνιση της νομοθεσίας με την Οδηγία 2014/17/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 4ης Φεβρουαρίου 2014 σχετικά με τις συμβάσεις πίστωσης για καταναλωτές για ακίνητα που προορίζονται για κατοικία και την τροποποίηση της Οδηγίας 2008/48/ΕΚ και άλλες διατάξεις αρμοδιότητας Υπουργείου Οικονομικών», ο Συνήγορος του Καταναλωτή κ. Λευτέρης Ζαγορίτης προέβη στην ακόλουθη δήλωση:

«Το σχέδιο νόμου που συζητείται σήμερα στην Επιτροπή βρίσκεται προς τη σωστή κατεύθυνση, στο μέτρο που ενσωματώνει μια σημαντική ευρωπαϊκή Οδηγία, την Οδηγία 2014/17/ΕΕ σχετικά με τις συμβάσεις πίστωσης για καταναλωτές που προμηθεύονται ακίνητα για κατοικία. Ωστόσο τα προβλήματα με τη διόγκωση των κόκκινων στεγαστικών δανείων και τους πλειστηριασμούς της πρώτης κατοικίας θα ήταν πολύ λιγότερα και στην Ευρώπη και, ιδίως, στην Ελλάδα, αν αυτό το θεσμικό πλαίσιο ερχόταν πολύ νωρίτερα. Γιατί στην πραγματικότητα αυτό που έρχεται να θεσπίσει το νέο θεσμικό πλαίσιο είναι βασικές και αυτονόητες υποχρεώσεις πλήρους προσυμβατικής ενημέρωσης του υποψήφιου δανειολήπτη. Κατά την άποψη μας αυτό πρέπει να γίνεται με τη χορήγηση σε αυτόν σχεδίου της σύμβασης δανείου τουλάχιστον 5 ημέρες πριν από την υπογραφή της, ώστε να υπάρχει ο αναγκαίος χρόνος μελέτης. Γι’ αυτό, άλλωστε, και στο σχέδιο του Κώδικα Καταναλωτικής Δεοντολογίας που εισηγείται ο Συνήγορος του Καταναλωτή προς το Εθνικό Συμβούλιο Καταναλωτή και Αγοράς και, συγκεκριμένα στο άρθρο 8, προτείνεται να χορηγείται σε εύλογο χρονικό διάστημα πριν από την υπογραφή της σύμβασης το σχέδιο της δανειακής σύμβασης στον δανειολήπτη/καταναλωτή.

Στόχος είναι να αποφύγουμε τα φαινόμενα της πλημμελούς προσυμβατικής ενημέρωσης, τα οποία η Αρχή διαπίστωσε στις υποθέσεις στεγαστικών δανείων σε ελβετικό φράγκο που διαχειρίσθηκε όπου δεν τηρήθηκαν οι υποχρεώσεις που προέβλεπε η υπ’ αριθμ. 2501/2002 Πράξη του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας σε συνδυασμό με το υπ’ αριθμ. 484/2007 έγγραφο της Διεύθυνσης Εποπτείας Πιστωτικού Συστήματος της Τράπεζας της Ελλάδας που επεσήμανε ότι η σχετική πληροφόρηση για τον κίνδυνο αλλαγής της συναλλαγματικής ισοτιμίας, καθώς και για τη δυνατότητα τεχνικών κάλυψης της ισοτιμίας ή των επιτοκίων θα πρέπει να περιλαμβάνει και παράδειγμα για τον υπολογισμό της δόσης αποπληρωμής του δανείου (κεφάλαιο και τόκοι). Αντίστοιχα προβλήματα διαπιστώθηκαν και σε υποθέσεις στεγαστικών δανείων με κυμαινόμενο επιτόκιο, όπου, ενώ ο δανειολήπτης θεωρούσε ότι, σε περίπτωση μεταβολής του παρεμβατικού επιτοκίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, η δόση θα ακολουθούσε τη μεταβολή αυτή, αυτό, τελικά, δεν συνέβαινε, διότι στη σύμβαση υπήρχε ρήτρα που επέτρεπε στην τράπεζα να προχωρήσει μονομερώς σε αυξομειώσεις +/- 200%, προς την ίδια κατεύθυνση με τη μεταβολή του επιτοκίου αναφοράς, χωρίς κανένα κριτήριο ως προς το ύψος της διακύμανσης, πράγμα που αν ο καταναλωτής το γνώριζε, δεν είναι βέβαιο ότι θα προχωρούσε σε σύναψη της συγκεκριμένης δανειακής σύμβασης.

Συνεπώς, η πλήρης και εμπεριστατωμένη προσυμβατική ενημέρωση είναι ιδιαίτερα κομβική, όπως εξαιρετική σημασία έχει και ο έλεγχος της ορθής εφαρμογής των διατάξεων αυτών από την Τράπεζα της Ελλάδας και όλα τα κατά νόμον αρμόδια όργανα.

Κλείνοντας, θα ήθελα να προσθέσω ότι θεωρούμε πολύ σημαντική τη θέσπιση βασικών κανόνων για τις απαιτήσεις γνώσεων και επάρκειας που πρέπει να έχει το προσωπικό των πιστωτικών ιδρυμάτων, το οποίο ενημερώνει τους υποψήφιους δανειολήπτες, αλλά και για την απαγόρευση αθέμιτων πρακτικών διαφήμισης και εν γένει προώθησης των συμβάσεων πίστωσης από τα πιστωτικά ιδρύματα».

Πηγή: http://www.lawnet.gr/news/dilosi-tou-sunigorou-tou-katanaloti-k-l-zagoriti-gia-ta-stegastika-daneia-36363.html

Advertisements

Δικαίωση για τους δανειολήπτες ελβετικού φράγκου

Δύο δικαστικές αποφάσεις έκριναν, για συγκεκριμένους λόγους, ότι οι τράπεζες δεν μπορούν να εφαρμόζουν «συναλλαγματική ισοτιμία διαφορετική από εκείνη που ίσχυε κατά την παροχή των δανείων»

Νέα σημαντικά δεδομένα υπέρ εκατοντάδων χιλιάδων δανειοληπτών που είχαν πάρει στεγαστικά δάνεια σε ελβετικό φράγκο, αλλά μετά το 2008 άρχισαν να βλέπουν τις μηνιαίες δόσεις τους προς τις τράπεζες να αυξάνονται δραματικά λόγω της αλλαγής στην ισοτιμία ευρώ – ελβετικού φράγκου, δρομολογούν δύο σημαντικές δικαστικές αποφάσεις που αποτελούν την πρώτη ισχυρή νομική ασπίδα προστασίας για όσους είχαν επιλέξει το συγκεκριμένο καθεστώς δανειοδότησης.

Σύμφωνα με τις αποφάσεις, οι τράπεζες είναι υποχρεωμένες να υπολογίζουν τις δόσεις των στεγαστικών δανείων που χορήγησαν σε ελβετικό φράγκο στους πελάτες τους με βάση την ισοτιμία μεταξύ των δύο νομισμάτων (ελβετικού φράγκου και ευρώ) όπως αυτή ίσχυε κατά την ημέρα που υπέγραψαν τη δανειακή σύμβαση με τους δανειολήπτες και όχι με βάση αυτήν που διαμορφώθηκε μετέπειτα. Οταν, δηλαδή, μειώθηκε η ισοτιμία μεταξύ ελβετικού φράγκου και ευρώ, σε βάρος του ευρώ, με αποτέλεσμα οι δανειολήπτες να καλούνται να καταβάλλουν κατά πολύ αυξημένες μηνιαίες δόσεις και μάλιστα σε μια ιδιαίτερα δύσκολη οικονομική συγκυρία, αφού η οικονομική κρίση είχε επέλθει για τα καλά στη χώρα και είχε ήδη πλήξει τα εισοδήματά τους.

Οπως σημειώνουν οι δικαστές, οι δύο αποφάσεις είναι πρωτοποριακές στο είδος τους και αποτελούν ένα ασφαλές καταφύγιο στη ζούγκλα του τραπεζικού δανεισμού. Και αυτό διότι ανάβουν το πράσινο φως σε μια μεγάλη κατηγορία των δανειοληπτών να προσφύγουν στη Δικαιοσύνη και να αξιώσουν την καταβολή των δόσεών τους με την ισοτιμία που υπήρχε όταν πήραν το δάνειο και όχι με αυτήν που διαμορφώθηκε όταν η ισοτιμία άρχισε να αλλάζει σε βάρος του ευρωπαϊκού νομίσματος.  Η πρώτη απόφαση, που εκδόθηκε από το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, αφορά την περίπτωση δύο δανειοληπτών που δικαιώθηκαν, καθώς το δικαστήριο, με το παραπάνω σκεπτικό έκανε δεκτή αίτηση ανακοπής που κατέθεσαν κατά διαταγής πληρωμής που είχε εκδοθεί σε βάρος τους. Οι συγκεκριμένοι δανειολήπτες τον Μάρτιο του 2007 πήραν δάνειο 296.694,11 ελβετικών φράγκων ή 183.893,71 ευρώ. Η ισοτιμία ευρώ – ελβετικού φράγκου κατά την ημέρα εκταμίευσης του δανείου ήταν στο 1,6134, ενώ μετά από καταβολές ύψους 182.976,14 ελβετικών φράγκων και κατά τον χρόνο καταγγελίας της σύμβασης, το έτος 2012, η ισοτιμία ήταν 1,20677. Η δε οφειλή ανερχόταν σε 148.285,30 ελβετικά φράγκα ή 178.946,25 ευρώ, αντί για 113.717,97 ελβετικά φράγκα, διαφορά που σύμφωνα με την απόφαση «οφείλεται αποκλειστικά στη σοβαρή διακύμανση της ισοτιμίας σε βάρος του ευρώ».

Η δεύτερη απόφαση, που εκδόθηκε από το Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιά, αφορά και πάλι ζευγάρι δανειοληπτών οι οποίοι κατά τα έτη 2006 και 2007 πήραν τρία ξεχωριστά δάνεια συνολικού ύψους 180.287,87 ευρώ. Ωστόσο, το καλοκαίρι του 2014 η οφειλή τους προς την τράπεζα εκτοξεύθηκε, καθώς χρωστούσαν 185.725,42 ευρώ, δηλαδή 5.437,55 ευρώ περισσότερα από εκείνα που είχαν δανειστεί. Οι δανειολήπτες βλέποντας την αύξηση του ποσού του δανείου τους προσέτρεξαν στους υπαλλήλους της τράπεζας, αλλά εκείνοι τους διαβεβαίωναν ότι η αύξηση των δόσεών τους με την αλλαγή της ισοτιμίας ήταν κάτι το παροδικό.

«Καλλιεργούσαν προσδοκίες»

Στις αποφάσεις που εκδόθηκαν για τις δύο αυτές περιπτώσεις, οι δικαστές επισημαίνουν καταρχάς ότι οι τράπεζες δεν μπορούν να εφαρμόζουν «συναλλαγματική ισοτιμία διαφορετική από εκείνη που ίσχυε κατά την αποδέσμευση των δανείων». Παράλληλα, κατακεραυνώνουν τα τραπεζικά στελέχη για την παραπλανητική τακτική που ακολουθούσαν προσπαθώντας να πείσουν τους πελάτες τους ότι η ισοτιμία μεταξύ των δύο νομισμάτων θα παραμείνει σταθερή και παραλείποντας τεχνηέντως να τους ενημερώσουν για τους κινδύνους που συνεπάγεται η σύναψη στεγαστικού δανείου σε ελβετικό φράγκο, δηλαδή για το ενδεχόμενο μιας σοβαρής υποτίμησης του ευρώ και, κατά συνέπεια, αύξησης του επιτοκίου του ελβετικού φράγκου.
«[…] Το σύνολο των τραπεζών τότε, καλλιεργούσε σε αυτούς (στους καταναλωτές) την προσδοκία για εξακολούθηση της σταθερότητας της διακύμανσης ισοτιμίας ευρώ – ελβετικού φράγκου που είχε παρατηρηθεί τα προηγούμενα χρόνια και υπερτόνιζε, παράλληλα, το πλεονέκτημα της επιτοκιακής διαφοράς EURIBOR και LIBOR CHF», αναφέρεται χαρακτηριστικά στη μία από τις δύο αποφάσεις.

Μάλιστα, οι δικαστές δεν παραλείπουν να σταθούν και στις πανάκριβες διαφημιστικές καμπάνιες που πλήρωναν οι τράπεζες πριν από μία περίπου δεκαετία ώστε να πείσουν όσο γίνεται περισσότερους καταναλωτές να επιλέξουν στεγαστικά δάνεια σε ελβετικό φράγκο για το χαμηλό ανταγωνιστικό επιτόκιο που εξασφάλιζαν, αυτό του libor.

«Ακυρος και καταχρηστικός»

Με το σκεπτικό αυτό οι δικαστές κρίνουν «άκυρο και καταχρηστικό» τον όρο που εμπεριέχεται στις δανειακές συμβάσεις σε ελβετικό φράγκο, στον οποίο -όπως αναφέρουν- δεν διατυπώνεται ξεκάθαρα και με σαφήνεια από την τράπεζα ο κίνδυνος που θα μπορούσε να επέλθει για τον καταναλωτή από τη σύναψη ενός τέτοιου δανείου. Σύμφωνα με το δικαστήριο, με τον συγκεκριμένο όρο, που υπάρχει στο σύνολο σχεδόν των συγκεκριμένων δανειακών συμβάσεων, «δεν παρουσιάζονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των συμβαλλομένων στη σύμβαση, αφού δεν διατυπώνεται ευκρινώς ο τρόπος λειτουργίας της συναλλαγματικής ισοτιμίας, η μέθοδος και οι ιδιαιτερότητες του μηχανισμού μετατροπής του εγχώριου νομίσματος σε ξένο νόμισμα, καθώς επίσης και η σχέση μεταξύ του μηχανισμού αυτού και των τυχόν άλλων που προβλέπουν έτερες ρήτρες σχετικά με την αποδέσμευση και την αποπληρωμή του δανείου, ούτως ώστε ο καταναλωτής να γνωρίζει εκ των προτέρων τις συμβατικές δεσμεύσεις που ανέλαβε».

Πηγή: protothema.gr

Αυτές είναι οι ρυθμίσεις για τα «κόκκινα» δάνεια: Ποιοι κινδυνεύουν, ποιοι σώζονται;

tsakalotos

Διέξοδο στο πρόβλημα των μη εξυπηρετούμενων δανείων φιλοδοξούν να δώσουν οι προτεινόμενες ρυθμίσεις του σχεδίου νόμου για τη «Διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, μισθολογικές ρυθμίσεις και άλλες επείγουσες διατάξεις εφαρμογής της Συμφωνίας Δημοσιονομικών Στόχων και Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων», που κατατέθηκε το Σάββατο στη Βουλή.

Σύμφωνα με τις ρυθμίσεις του σχεδίου νόμου, Continue reading

Όλα τα μυστικά για να γλιτώσετε το σπίτι σας από πλειστηριασμό

Δύο νέα κριτήρια, μετά το εισόδημα και την αντικειμενική τιμή, προστίθενται στο νόμο Κατσέλη για τις ρυθμίσεις των δανείων και την προστασία της κύριας κατοικίας από τους πλειστηριασμούς.
Πρόκειται για την τρέχουσα αξία πώλησης της στέγης και το σημερινό ύψος του δανείου, καθώς και για τις εύλογες δαπάνες διαβίωσης του νοικοκυριού. Είναι τα «κλειδιά» που, όπως αναφέρει η imerisia, θα καθορίζουν τις νέες δανειακές δόσεις των 732.000 νοικοκυριών με στεγαστικά δάνεια που μπορούν να υπαχθούν στον νόμο για τα υπερχρεωμένα φυσικά πρόσωπα, σύμφωνα με τα καινούργια κριτήρια, δηλαδή το ύψος του εισοδήματος και της αντικειμενικής αξία της κύριας στέγης.
Οι αλλαγές αφορούν Continue reading

Aντισυνταγματική τη δέσμευση τραπεζικών λογαριασμών τόσο για εξόφληση δόσεων δανείων όσο και για οφειλές στην Εφορία

 ΣτΕ και Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης έκριναν αντισυνταγματική τη δέσμευση τραπεζικών λογαριασμών τόσο για εξόφληση δόσεων δανείων όσο και για οφειλές στην Εφορία

Παράνομη κρίθηκε η κατάσχεση του μισθού των εργαζομένων, αλλά και των συντάξεων στον ιδιωτικό, δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα, στους ΟΤΑ και τα ΝΠΔΔ, ενώ παράλληλα δεν είναι επιτρεπτή η κατάσχεση τραπεζικών λογαριασμών και θυρίδων βάσει αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης.

Ο μισθός και η σύνταξη δεν δύνανται Continue reading

ΑΛΛΑΓΕΣ Ν. 3869/2010 (ΓΝΩΣΤΟΣ ΩΣ Ν. ΚΑΤΣΕΛΗ)

Όλο και περισσότερο αυξάνεται ο αριθμός των συμπολιτών μας που αναζητούν δικαστική προστασία μέσω των ευεργετικών διατάξεων του ν. 3869/2010 για την αντιμετώπιση των κόκκινων δανείων λόγω της παρατεταμένης οικονομικής κρίσης και της αύξησης της ανεργίας. Με το νέο νόμο επιχειρείται εκσυγχρονισμός του ν. 3869/2010 για την ταχύτερη απονομή δικαιοσύνης και διευθέτησης του προβλήματος υπερχρέωσης των νοικοκυριών και των κόκκινων δανείων τους μέσα στην επόμενη τριετία.

  1. ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ ΥΠΑΓΟΜΕΝΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ: Μια από τις κυριότερες αλλαγές του νόμου είναι ότι πλέον υπάγονται στην ρύθμιση και οφειλές προς το Δημόσιο, τις Δ.Ο.Υ., τις Περιφέρειες, τους Δήμους, καθώς και όλα τα ασφαλιστικά ταμεία (ΙΚΑ, ΟΓΑ, ΟΑΕΕ κτλ).
  2. Για την υπαγωγή τους θα πρέπει αυτές :
  • να μην έχουν προκύψει το τελευταίο έτος πριν την κατάθεση της αίτησης,
  • να μην αφορούν υποχρέωση διατροφής συζύγου ή ανηλίκου τέκνου,
  • να μην δημιουργήθηκαν από αδίκημα που τελέστηκε από τον οφειλέτη (πχ. μη απόδοση ΦΠΑ) και τέλος
  • να μην συνιστούν διοικητικά πρόστιμα ή χρηματικές ποινές.
  • θα πρέπει αυτές υποχρεωτικά να συντρέχουν με οφειλές προς τους ιδιώτες (πχ τράπεζες, φυσικά πρόσωπα κτλ).

Εφόσον ο οφειλέτης έχει υπαχθεί ήδη σε κάποια ευνοϊκή ρύθμιση, θα πρέπει πρώτα να παραιτηθεί από αυτή προκειμένου να μπορέσει να συμπεριλάβει και την οφειλή αυτή στον ως άνω νόμο, καθώς δεν είναι δυνατή η παράλληλη χρήση άλλου θεσμικού πλαισίου διευθέτησης οφειλών.

ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΩΝ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΩΝ:

Με το νέο νόμο προβλέπεται            επιπλέον  η προσκόμιση επιπλέον εγγράφων, όπως ενδεικτικά,:

  • η προσκόμιση αντιγράφου ποινικού μητρώου γενικής χρήσης τόσο για τον οφειλέτη όσο και για τον/την σύζυγό του,
  • φύλλο υπολογισμού αντικειμενικής αξίας της κύριας κατοικίας,
  • αντίγραφα δανεικών συμβάσεων,
  • τίτλοι ιδιοκτησίας
  • τίτλους ιδιοκτησίας και Ε9 και για τα ανήλικα τέκνα του, εφόσον τούτα διαθέτουν ακίνητη περιουσία.
  • υποχρεούνται όλοι οι οφειλέτες να αναφέρουν στην αίτησή τους και την περιουσία του/της συζύγου τους, κάτι που δεν ίσχυε με τον παλαιό νόμο.
  1. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΩΝ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΩΝ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟΥ: Μετά και την τελευταία τροποποίηση του ν. 3869/2010, οι Γραμματείες των Ειρηνοδικείων οφείλουν να προβαίνουν σε ένα τυπικό έλεγχο του φακέλου και των απαιτούμενων εγγράφων του οφειλέτη, εντός δύο ημερών από την κατάθεση της αίτησης. Εφόσον ο φάκελος είναι πλήρης προσδιορίζεται ημερομηνία συζήτησης της προσωρινής διαταγής και ημερομηνία συζήτησης της κύριας αίτησης, σε διαφορετική δε περίπτωση παρέχεται στον οφειλέτη διάστημα 15-30 ημερών προκειμένου να προσκομίσει τα απαιτούμενα έγγραφα. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης του οφειλέτη ο φάκελος τίθεται στο αρχείο.
  1. ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΠΑΛΑΙΩΝ ΑΙΤΗΣΕΩΝ ΣΕ ΣΥΝΤΟΜΟΤΕΡΗ ΔΙΚΑΣΙΜΟ:

Υποχρεούνται όλοι οι οφειλέτες, οι οποίοι έχουν  ήδη καταθέσει αίτηση για υπαγωγή στο ν. 3869/2010 και έχουν προσδιοριστεί αυτές να δικαστούν μετά τις 19-8-2018 να καταθέσουν κλήση στα κατά τόπους αρμόδια Ειρηνοδικεία μέχρι τις 19-12-2015 προκειμένου να προσδιοριστεί η αίτησή τους σε συντομότερη δικάσιμο (εντός τριετίας).

  1. ΕΠΙΚΑΙΡΟΠΟΙΗΣΗ ΠΑΛΑΙΩΝ ΦΑΚΕΛΩΝ:

Υποχρεούνται όλοι οι οφειλέτες, οι οποίοι έχουν  ήδη καταθέσει αίτηση για υπαγωγή στο ν. 3869/2010 πριν τις 19-8-2015, να ενημερώσουν το αργότερο έως τις 19-2-2016 τους φακέλους τους με τα νέα απαιτούμενα έγγραφα, σε διαφορετική περίπτωση ο οφειλέτης θα υποστεί τις συνέπειες της μη ειλικρινούς δήλωσης και θα απολέσει την προστασία του νόμου.

  1. ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΙΣΧΥΣ ΠΡΟΣΩΡΙΝΩΝ ΔΙΑΤΑΓΩΝ:

Οι προσωρινές διαταγές που θα χορηγούνται στους οφειλέτες σύμφωνα με το ν. 4336/14-8-2015 για την προστασία της κινητής και ακίνητης περιουσίας τους θα έχουν διάρκεια ισχύος μόνο 6 μήνες από την ολοκλήρωση της κατάθεσης της αίτησης. Εφόσον παρέλθει το διάστημα αυτό και δεν έχει συζητηθεί η κύρια αίτηση του οφειλέτη, τότε αυτός προκειμένου να προστατεύσει την περιουσία του οφείλει να αιτηθεί τη χορήγηση νέας προσωρινής διαταγής.

  1. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΑΧΕΙΑΣ ΔΙΕΥΘΕΤΗΣΗΣ ΜΙΚΡΟΟΦΕΙΛΩΝ:

Μια ακόμα βασική αλλαγή του νόμου Κατσέλη είναι και η πρόβλεψη διαδικασίας ταχείας διαγραφής μικροοφειλών για μερίδα οφειλετών, για τους οποίους συντρέχουν σωρευτικά οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

α) το σύνολο των οφειλών τους να μην ξεπερνά τα 20.000 €, συμπεριλαμβανομένων τόκων, εξόδων και πάσης φύσεως προσαυξήσεων,

β) το εισόδημά τους να είναι μηδενικό καθ’ όλη τη διάρκεια του τελευταίου έτους ,

γ) να μην διαθέτουν ακίνητη περιουσία,

δ) να μην έχουν προβεί σε μεταβίβαση ακινήτου κατά την τελευταία τριετία,

ε) τα λοιπά περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη είτε ως δικαιούχου, είτε ως συνδικαιούχου, συμπεριλαμβανομένων των τραπεζικών καταθέσεων να μην υπερβαίνουν σε αξία τα 1.000 €,

στ) να μην υπάρχουν εμπραγμάτως ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο ασφαλισμένοι πιστωτές και τέλος

ζ) να είναι συνεργάσιμοι δανειολήπτες, όπως τούτο ορίζεται από τον Κώδικα Δεοντολογίας Τραπεζών.

Εφόσον ο οφειλέτης έχει όλες τις ως άνω προϋποθέσεις καταθέτει αίτηση ενώπιον του Ειρηνοδικείου για την πλήρη απαλλαγή του. Το Δικαστήριο αρχικά του χορηγεί προσωρινή απαλλαγή για διάστημα 18 μηνών κατά το οποίο οφειλέτης οφείλει κάθε τρίμηνο να ενημερώνει τον φάκελο του για τυχόν μεταβολή της περιουσιακής ή εισοδηματικής του κατάστασης. Μετά την παρέλευση του ως άνω διαστήματος και εφόσον δεν έχει επέλθει κάποια αλλαγή το Δικαστήριο απαλλάσσει οριστικά τον οφειλέτη από τα χρέη του.

  1. ΕΥΛΟΓΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ ΔΙΑΒΙΩΣΗΣ:

Τέλος εισάγεται το κριτήριο των εύλογων δαπανών διαβίωσης του οφειλέτη και της οικογένειάς του, όπως αυτές προσδιορίζονται από την Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία (ΕΛΣΤΑΤ). Στις ως άνω δαπάνες συμπεριλαμβάνονται και οι δαπάνες κοινωνικής ασφάλισης που βαρύνουν τον οφειλέτη.

Πιο αναλυτικά το Δικαστήριο θα καθορίζει το ποσό που οφείλει να καταβάλλει ο οφειλέτης στους πιστωτές του, αφού προηγουμένως έχει αφαιρεθεί από το μηνιαίο οικογενειακό εισόδημα το ποσό που αντιστοιχεί στις εύλογες δαπάνες διαβίωσης του ίδιου και της οικογένειας του.

Ειδικότερα: α) για έναν ενήλικα στο ποσό των 537 έως 682 ευρώ μηνιαίως, β) για δύο ενήλικες στο ποσό των 906 έως 1.160 ευρώ μηνιαίως, γ) για έναν ενήλικα με ένα τέκνο στο ποσό των 758 έως 962, δ) για δύο ενήλικες με ένα τέκνο στο ποσό των 1.126 έως 1.440 ευρώ μηνιαίως, ε) για δύο ενήλικες με δύο τέκνα στο ποσό των1.347 έως 1.720 ευρώ και στ) για δύο ενήλικες με τρία τέκνα στο ποσό των 1.568 έως 2.000 ευρώ μηνιαίως.

  1. ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΚΥΡΙΑΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ:

Μέχρι την έκδοση νέας Κοινής Υπουργικής Απόφασης (Κ.Υ.Α.) ισχύει πλήρως η προστασία της κύριας κατοικίας, όπως αυτή εφαρμοζόταν με τις παλαιότερες διατάξεις του νόμου, ήτοι προστασία κύριας κατοικίας εφόσον η αξία της δεν υπερβαίνει τα όρια αφορολογήτου. Μετά την έκδοση της Νέας Κ.Υ.Α αναμένεται να τεθούν νέα κριτήρια για την προστασία της κύριας κατοικίας που θα σχετίζονται με το μικτό ετήσιο οικογενειακό εισόδημα του αιτούντος, την αντικειμενική αξία της κύριας κατοικίας και τέλος το ύψος των οφειλών του αιτούντος.

Για περισσότερες πληροφορίες μη διστάσετε να μας καλέσετε στο 210-3842614

ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΑ ΓΡΑΦΕΙΑ

Κ. P.L. & PARTNERS  – LAW FIRM – 

ΕΛΕΝΑ ΖΩΓΡΑΦΟΥ

Αναγκαστική Εκτέλεση κατά του Δημοσίου.

Αναγκαστική Εκτέλεση κατά του Δημοσίου.

Δυνατή η κατάσχεση χρηματικών διαθεσίμων του Δημοσίου στα ταμεία των Δ.Ο.Υ.

Αριθμός 819/2015

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

ΤΜΗΜΑ Στ΄

«…..Επειδή, από το άρθρο 95 παρ. 5 του Συντάγματος, το οποίο επιτάσσει τη συμμόρφωση προς τις

δικαστικές αποφάσεις, σε περίπτωση εκδόσεως δικαστικής αποφάσεως η οποία, κατά τις οικείες

δικονομικές διατάξεις, υποχρεώνει το Δημόσιο σε συμμόρφωση και εφ’ όσον η υποχρέωση αυτή

συνίσταται στην καταβολή χρηματικού ποσού, ο ιδιώτης διάδικος δύναται, για την ικανοποίηση

της απαιτήσεως του, να χρησιμοποιήσει τα μέσα αναγκαστικής εκτελέσεως κατά του Δημοσίου

και, ειδικότερα, να προβεί στην αναγκαστική κατάσχεση ταμειακών διαθεσίμων, χρημάτων

δηλαδή του Δημοσίου, στην οικεία οικονομική υπηρεσία. Και τούτο, διότι στην ιδιωτική, σύμφωνα

με το άρθρο 4 του ν. 3068/2002, περιουσία του Δημοσίου, στην οποία και μόνον επιτρέπεται να γίνει

αναγκαστική κατάσχεση, περιλαμβάνονται και τα χρηματικά διαθέσιμα του Δημοσίου, ανεξάρτητα

από την πηγή από την οποία προέρχονται, η οποία, άλλωστε, είναι αδύνατον να διαγνωσθεί. Δεν

συνιστά δε πρόσφορο, εν προκειμένω, κριτήριο διαφοροποιήσεως των χρηματικών διαθεσίμων

του Δημοσίου σε κατασχετά ή μη η καθ’ ύλην ή κατά τόπο αρμοδιότητα των οικείων οικονομικών

υπηρεσιών του ή ο κωδικός εσόδου, με τον οποίο καταχωρίζονται τα εισπραττόμενα από το

Δημόσιο ποσά, διότι, τα στοιχεία αυτά ανάγονται σε ζητήματα εσωτερικής οργανώσεως των

υπηρεσιών του Δημοσίου, μη κρίσιμα εν προκειμένω ούτε δυνάμενα να παρακωλύσουν την

τήρηση των εν λόγω υποχρεώσεών του, που απορρέουν από το Σύνταγμα. Αντίθετο επιχείρημα

δεν δύναται να αντιταχθεί από την διάταξη του άρθρου 79 περ. 2 του Συντάγματος, διότι, πάντως,

τα σχετικά χρηματικά ποσά έχουν εισαχθεί, αδιακρίτως της προελεύσεώς τους, στον

προϋπολογισμό προς κάλυψη των υποχρεώσεων του Δημοσίου και εκπλήρωση των δημοσίων

σκοπών, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και η συνταγματικώς κατοχυρωμένη υποχρέωση

συμμορφώσεως του Κράτους προς τις δικαστικές αποφάσεις.

8. Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση προβάλλεται ότι η κρίση της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, ότι

είναι επιτρεπτή η κατάσχεση των εσόδων από τη διαχείριση ενσήμων, αξιών και κάθε άλλου

υλικού, η πώληση του οποίου έχει ανατεθεί στη ΔΟΥ Ενσήμων, δεν είναι νόμιμη, διότι πρόκειται για

δημόσια περιουσία αφιερωμένη στην εκπλήρωση δημοσίων σκοπών. Με την αναιρεσιβαλλόμενη

απόφαση κρίθηκε ότι οι εισπράξεις των ΔΟΥ κατατίθενται μεν, σύμφωνα με τις διατάξεις των

άρθρων 22 και 68 του ΚΔΛ, στην Τράπεζα της Ελλάδας σε λογαριασμούς που ορίζονται από τον

Υπ. Οικονομικών, και σε χρέωση αυτών πραγματοποιούνται αναλήψεις χρηματικών ποσών για την

πληρωμή των εγγεγραμμένων στον ετήσιο προϋπολογισμό δαπανών για τις λειτουργικές

δραστηριότητες ή σκοπούς του δημοσίου, ο προορισμός, όμως, των χρημάτων αυτών, διά μέσου

του κρατικού προϋπολογισμού, δεδομένου ότι γίνεται για την κάλυψη αδιακρίτως οποιοδήποτε

δημόσιας δαπάνης, δεν αρκεί για να καταστούν ακατάσχετα στο σύνολο τους τα χρηματικά

διαθέσιμα του Δημοσίου που βρίσκονται στα ταμεία των ΔΟΥ, αλλά, ενόψει του ότι η επίσπευση

της αναγκαστικής εκτέλεσης υπηρετεί το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα δικαστικής

προστασίας, απαιτείται επιπλέον να δημιουργείται κίνδυνος ανατροπής της εκτέλεσης του κρατικού

προϋπολογισμού ως προς την εκπλήρωση των δαπανών, ισχυρισμό που, εν προκειμένω, το

Δημόσιο δεν προέβαλε. Η κρίση αυτή της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως είναι, κατά τα

προεκτεθέντα, νόμιμη, έστω και με διαφορετική, εν μέρει, αιτιολογία, και, κατά συνέπεια ο

προβαλλόμενος λόγος πρέπει να απορριφθεί, καθώς και η αίτηση στο σύνολό της.

Δ ι ά  τ α ύ τ α

Απορρίπτει την κρινόμενη αίτηση.

Τεχνητή υπερφορολόγηση ακίνητης περιουσίας.

Τεχνητή υπερφορολόγηση ακίνητης περιουσίας.

Επίκειται μείωση των αντικειμενικών αξίων των ακινήτων. Είναι υποχρέωση της Διοίκησης να

αναπροσαρμόζει ανά διετία τις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων, βάσει δε αυτών των αξιών

προσδιορίζεται η φορολόγηση των ακινήτων.

Αντικειμενικές Αξίες Ακινήτων. Σύμφωνα με απόφαση του 2014 της Ολομέλειας του Σ.τ.Ε. είναι

παράνομη και ακυρωτέα η παράλειψη της Διοίκησης να προβεί σε αναπροσαρμογή των

αντικειμενικών αξίων των ακινήτων της χώρας, παρά την πάροδο διετίας από την τελευταία

αναπροσαρμογή. Τάσσεται 6μηνη προθεσμία στην Διοίκηση να προβεί στην εν λόγω οφειλόμενη

ενέργεια.

***********************************************************************************

Μετά από αίτηση  εννέα φορολούμενων , κατόχων ακινήτων, επικαλούμενοι ότι η φορολόγηση που τους

επιβάλλεται επί της αξίας των ακινήτων τους και η οποία προσδιορίζεται κατά το αντικειμενικό σύστημα

σύμφωνα με το άρθρο 41 του ν. 1249/1982, ότι αυτή είναι κατά πολύ μεγαλύτερη από την πραγματική

και ότι, συνεπώς, βλάπτονται από την παράλειψη της Διοίκησης να αναπροσαρμόσει την φορολογητέα

αξία αυτών ζήτησαν δε να εκδοθεί υπουργική απόφαση προσαρμογής των αντικειμενικών αξιών των

ακινήτων προς τις αγοραίες. …………………….

Ο νομοθέτης, αναγνωρίζοντας αφ’ ενός τη μεταβλητότητα των συνθηκών της αγοράς

εν γένει και της αγοράς ακινήτων ειδικότερα, οι οποίες επηρεάζουν τις αγοραίες αξίες και αφ’

ετέρου την πιθανότητα σφαλμάτων κατά τον προσδιορισμό της αντικειμενικής αξίας αυτών,

εισήγαγε στο άνω σύστημα προσδιορισμού αξιών των ακινήτων συγκεκριμένη μέθοδο που

διασφαλίζει τη νόμιμη αξίωση των πολιτών να καταβάλλουν φόρο, ο οποίος να αντιστοιχεί σε

πραγματική και όχι σε πλασματική τους περιουσία (βλ. άρθρο 78 παρ. 1 του Συντάγματος).

Συγκεκριμένα, προέβλεψε σύστημα περιοδικής ανά διετία αναπροσαρμογής των αντικειμενικών

αξιών, βάσει του οποίου οι αντικειμενικώς καθορισθείσες φορολογητέες αξίες πρέπει να ελέγχονται

κατά τακτά χρονικά διαστήματα και να αναπροσαρμόζονται, ώστε να ανταποκρίνονται, κατά το

δυνατόν, στις εκάστοτε διαμορφούμενες αγοραίες αξίες. Ειδικότερα, η Διοίκηση οφείλει εντός της

άνω διετούς προθεσμίας ή, πάντως, εντός εύλογου χρονικού διαστήματος από την πάροδο αυτής,

να επανελέγχει τις υφιστάμενες αντικειμενικές αξίες, σύμφωνα με τα πορίσματα των κατά το άρθρο

41 παρ. 1 του ν. 1249/1982 επιτροπών, και να τις αναπροσαρμόζει, όπου συντρέχει λόγος…»

Στην έκθεση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος για το έτος 2012 αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι «Η

αποκλιμάκωση των τιμών στην αγορά των κατοικιών συνεχίστηκε με εντονότερο ρυθμό το 2012, … Ειδικότερα, …

οι τιμές των διαμερισμάτων υποχώρησαν κατά 11,7% το 2012 … έναντι 5,5% το 2011, 4,7% το 2010 και 3,7% το

2009. Από την αρχή της τρέχουσας κρίσης (γ΄ τρίμηνο του 2008) έως το δ΄ τρίμηνο του 2012 η συνολική

υποχώρηση των τιμών των διαμερισμάτων έφθασε σε ονομαστικούς όρους το 27,9%».

Στην έκθεση του ίδιου για το έτος 2013 αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι «Στην αγορά των κατοικιών η

μείωση των τιμών συνεχίστηκε με υψηλούς ρυθμούς από το 2011 και μετά. Στοιχεία που

συλλέγονται από τα πιστωτικά ιδρύματα δείχνουν ότι οι τιμές των διαμερισμάτων υποχώρησαν

σωρευτικά από το 2008 (μέσο επίπεδο) έως το τελευταίο τρίμηνο του 2013 κατά 33,4%. Τα

στοιχεία που συγκεντρώνονται από τα κτηματομεσιτικά γραφεία δείχνουν ακόμη μεγαλύτερη

μείωση. … Ο κλάδος των επαγγελματικών ακινήτων εμφανίζει επίσης δραματική συρρίκνωση τα

τελευταία έτη … Οι αγοραίες αξίες συρρικνώθηκαν περαιτέρω το 2013 με μέσο ετήσιο ρυθμό … –

16,9% … Η φορολογική επιβάρυνση της ακίνητης περιουσίας στη διάρκεια της τρέχουσας κρίσης

έχει επιτείνει την ύφεση στην αγορά ακινήτων και έχει αποθαρρύνει σημαντικά τη ζήτηση. Μάλιστα,

η στρέβλωση, η οποία προκαλείται από την ύπαρξη αντικειμενικών αξιών που σε πολλές

περιπτώσεις (π.χ. ακίνητα μεγάλου μεγέθους σε «ακριβές» περιοχές, υποβαθμισμένες περιοχές του

κέντρου της Αθήνας κ.α.) υπερβαίνουν σημαντικά τις εμπορικές αξίες των ακινήτων, οδηγεί σε

τεχνητή υπερφορολόγηση της ακίνητης περιουσίας και σε περαιτέρω, μη ορθολογική πλέον,

συμπίεση των αξιών».

Για να επιτευχθεί η αξιόπιστη απεικόνιση των αγοραίων αξιών θα πρέπει η αγορά να βρίσκεται υπό ομαλές

συνθήκες και όχι σε κρίση και να υπάρχει επαρκές και αξιόπιστο δείγμα στοιχείων αγοραπωλησιών,

προϋποθέσεις που δεν ισχύουν λόγω της οικονομικής συγκυρίας και του άμεσου αντίκτυπου που

αυτή είχε στην αγορά ακινήτων. Ειδικότερα, κατά τη Διοίκηση, η αστάθεια στην αγορά ακινήτων

και η έλλειψη κινητικότητας έχει ως συνέπεια να μην υπάρχει ικανοποιητικό και αντιπροσωπευτικό

δείγμα αγοραπωλησιών, όπως σε κανονικές συνθήκες, όπου οι τιμές διέπονται από τον κανόνα της

αγοράς και της ζήτησης, η ρευστή δε και αβέβαιη αυτή κατάσταση δεν επιτρέπει την προσέγγιση

των πραγματικών τιμών των ακινήτων και τον προσδιορισμό νέων περισσότερο αξιόπιστων

αντικειμενικών αξιών ως εκ τούτου, η απόπειρα αναπροσαρμογής των αντικειμενικών αξιών, υπό

τις παρούσες οικονομικές συνθήκες, καθίσταται επισφαλής, διότι ελλοχεύει ο κίνδυνος να μην

εκπληρώνεται ο στόχος της επικαιροποίησης των τιμών για αξιόπιστη και δίκαιη προσέγγιση των

τιμών της αγοράς. Τούτο, κατά τη Διοίκηση, γίνεται φανερό από τις αλλεπάλληλες αναθεωρήσεις

του θέματος στις δράσεις των διαδοχικών μνημονίων αμοιβαίας συναντίληψης.

Επειδή, υπό τα ανωτέρω δεδομένα, η Διοίκηση, παρά την υποχρέωσή της να προβεί εντός

διετίας στην επανεκτίμηση των καθορισμένων το έτος 2007 αντικειμενικών αξιών, δεν προέβη

εντός της ως άνω προθεσμίας στις ενέργειες για την έναρξη της διαδικασίας ελέγχου των αξιών

αυτών, κατά παράβαση των οριζομένων στο άρθρο 41 του ν. 1249/1982. Παρά τη διαπίστωση αυτή, η Διοίκηση

συνέχισε να εισπράττει τις υφιστάμενες κατά το χρόνο ισχύος των αντικειμενικών αξιών έτους 2007 φορολογικές

επιβαρύνσεις επί της ακίνητης περιουσίας, αλλά και να επιβάλλει νέες, χωρίς να αναπροσαρμόσει τις

αντικειμενικές αξίες σύμφωνα με την προηγουμένως εκτιθέμενη υποχρέωσή της. Και προβάλλει μεν

η Διοίκηση ότι υφίσταται αντικειμενική αδυναμία αναπροσαρμογής των αντικειμενικών αξιών λόγω

της οικονομικής κρίσης, η οποία δημιούργησε αστάθεια στην αγορά, με αποτέλεσμα να μην

υπάρχει επαρκές και αξιόπιστο δείγμα αγοραπωλησιών που να επιτρέπει την αξιόπιστη και δίκαιη

προσέγγιση των τιμών της αγοράς. …………………………………………………………………………………………………

Οι φορολογούμενοι έχουν τη δυνατότητα να αμφισβητήσουν δικαστικώς το

ύψος των αντικειμενικών αξιών με την αμφισβήτηση του εκάστοτε επιβαλλόμενου φορολογικού

βάρους ωστόσο, η δυνατότητα αυτή έχει παρασχεθεί και λειτουργεί διορθωτικά εντός του

συστήματος περιοδικής αναπροσαρμογής των αντικειμενικώς καθοριζομένων αξιών, προκειμένου

οι φορολογούμενοι να προστατευθούν είτε από λάθη είτε από απρόοπτες μεταβολές των τιμών

εντός της διετούς περιόδου ισχύος αυτών. Αντίθετα, η ανωτέρω δυνατότητα δεν μπορεί να

λειτουργήσει εκτός του συστήματος αυτού και να μετακυλήσει στους φορολογούμενους το βάρος

της διαρκούς δικαστικής αμφισβήτησης του τρόπου υπολογισμού της φορολογητέας βάσης και της

απόδειξης του ανεπίκαιρου των αντικειμενικών αξιών.

Επειδή, εν όψει των ανωτέρω, υφίσταται παράνομη παράλειψη της Διοίκησης να προβεί στην

επιβαλλόμενη από το άρθρο 41 παρ. 1 του ν. 1249/1982 έκδοση απόφασης αναπροσαρμογής των

αντικειμενικών αξιών των ακινήτων της Χώρας. Η παράλειψη αυτή συντελέστηκε με την πάροδο

εύλογου χρόνου από την παρέλευση διετίας από την αναπροσαρμογή των τιμών του έτους 2007.

Η υποχρέωση δε αυτή της Διοίκησης ενεργοποιήθηκε εκ νέου με την υποβολή της από 12.11.2013

αίτησης των ήδη αιτούντων, επί της οποίας εκδόθηκε το μνημονευθέν 1025803/10.2.2014

έγγραφο.

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

Διαπιστώνει ότι η Διοίκηση έχει παραλείψει παρανόμως να προβεί στην επιβαλλόμενη από το άρθρο

41 παρ. 1 του ν. 1249/1982 έκδοση απόφασης αναπροσαρμογής των αντικειμενικών αξιών των

ακινήτων της Χώρας.

Αναβάλλει την έκδοση οριστικής απόφασης.

Τάσσει στη Διοίκηση εξάμηνη προθεσμία από την κοινοποίηση της παρούσας απόφασης,

προκειμένου να προβεί στην άνω οφειλόμενη νόμιμη ενέργεια, κατά το σκεπτικό.

Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 24 Οκτωβρίου 2014 και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια

συνεδρίαση της 14ης Νοεμβρίου του ίδιου έτους.

Αντισυνταγματική η διάταξη (άρθρο 30, παρ. 5 περ.ε Ν. 3296/04)

Αντισυνταγματική η διάταξη (άρθρο 30, παρ. 5 περ.ε Ν. 3296/04) με την οποία προβλέπεται

δέσμευση τραπεζικών λογαριασμών και των περιουσιακών στοιχείων φορολογούμενων από τα

οργανα του Σ.Δ.Ο.Ε, σύμφωνα με απόφαση της Ολομέλειας του Σ.τ.Ε.

Αριθμός 3316/2014

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ

«……Επειδή, το κατά τη διάταξη του άρθρου 30 παρ. 5 περ. ε΄ του ν. 3296/2004 μέτρο της

δεσμεύσεως των τραπεζικών λογαριασμών και οιουδήποτε είδους περιουσιακών στοιχείων

συνεπάγεται σοβαρή επέμβαση σε συνταγματικώς προστατευόμενα αγαθά του ελεγχομένου

προσώπου. Συγκεκριμένα, δεδομένου ότι καθ’ όσον χρόνο διαρκεί η δέσμευση το ελεγχόμενο

πρόσωπο στερείται της δυνατότητας χρήσεως και διαθέσεως των δεσμευθέντων περιουσιακών

στοιχείων του (και δη ρευστού χρήματος και κινητών αξιών φυλασσομένων σε πιστωτικά

ιδρύματα), το πρόσωπο αυτό υφίσταται σοβαρό περιορισμό των περιουσιακών δικαιωμάτων του

και της οικονομικής και επαγγελματικής ελευθερίας του, ήτοι αγαθών, των οποίων η προστασία

κατοχυρώνεται με τις διατάξεις των άρθρων 17 παρ.1 και 5 παρ.1 του Συντάγματος. Και ναι μεν η

θέσπιση του μέτρου αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος [ήτοι, στη

διατήρηση των περιουσιακών στοιχείων του ελεγχομένου προσώπου για να είναι δυνατή η

ικανοποίηση των αξιώσεων του Δημοσίου κατ’ αυτού σε περίπτωση διαπιστώσεως – βάσει του

πορίσματος της σχετικής έρευνας – της εκ μέρους του τελέσεως της πιθανολογηθείσης

παραβάσεως, καθώς επίσης και στη διασφάλιση των αναγκαίων στοιχείων για την έρευνα], αλλά ο

ως άνω σκοπός του νομοθέτη – και μόνον αυτός – δεν εξαρκεί για να καταστήσει συνταγματικώς

ανεκτή τη ρύθμιση, εφ’ όσον μάλιστα αυτή δεν έτυχε περαιτέρω εξειδικεύσεως με το π.δ. 85/2005.

Επεβάλλετο, επί πλέον, εν όψει επεμβάσεως του κοινού νομοθέτη σε συνταγματικώς

κατοχυρωμένα δικαιώματα, αφ’ ενός μεν να διαγράφονται οι προϋποθέσεις της  δεσμεύσεως των

περιουσιακών στοιχείων στον ίδιο τον νόμο κατά τρόπο σαφή και αντικειμενικό, σύμφωνα με τις

επιταγές της αρχής του κράτους δικαίου, αφ’ ετέρου δε η ρύθμιση να κινείται εντός των ορίων που

τάσσει η συνταγματική αρχή της αναλογικότητας. Όμως, η διάταξη του άρθρου 30 παρ. 5 περ. ε΄

του ν. 3296/2004 ορίζει ότι η δέσμευση των τραπεζικών λογαριασμών και περιουσιακών στοιχείων

επιβάλλεται «σε ειδικές περιπτώσεις διασφάλισης συμφερόντων του Δημοσίου ή περιπτώσεις

οικονομικού εγκλήματος και μεγάλης έκτασης φοροδιαφυγής και λαθρεμπορίου». Με τη χρήση

αυτών των αορίστων εννοιών καταλείπεται ευρύτατο περιθώριο διακριτικής ευχέρειας στη

Διοίκηση, χωρίς να καθορίζονται από τον ίδιο τον νομοθέτη, κατά τρόπο αρκούντως σαφή και

συγκεκριμένο, οι προϋποθέσεις της επιβολής του μέτρου. Περαιτέρω, ο νομοθέτης δεν θέτει

περιορισμό ως προς την έκταση των περιουσιακών στοιχείων, τα οποία επιτρέπεται να τίθενται υπό

δέσμευση από τη Διοίκηση, ούτε – κυρίως – ως προς τη χρονική διάρκεια της δεσμεύσεως. Τέλος,

δεν ρυθμίζεται ειδικότερα η διαδικασία της επιβολής και της άρσεως  της δεσμεύσεως των

περιουσιακών στοιχείων, με σχετική νομοθετική πρόβλεψη διαδικαστικών εγγυήσεων, ανάλογων

προς τη σοβαρότητα του κατά περίπτωση λαμβανόμενου μέτρου. Υπό τα ανωτέρω δεδομένα,  η

διάταξη του άρθρου 30 παρ. 5 περ. ε΄ του ν. 3296/2004, ως έχει, αντίκειται στα άρθρα 5 παρ.1,

17 παρ.1 και 25 παρ.1 του Συντάγματος και δεν δύναται να προσλάβει άλλο περιεχόμενο, ώστε να

καταστεί συνταγματικώς ανεκτή, με ερμηνεία της από τον δικαστή, διότι το έργο τούτο θα

υπερέβαινε τα όρια της ερμηνείας και θα ισοδυναμούσε με θέσπιση νέας διατάξεως, ήτοι με άσκηση

νομοθετικής εξουσίας. Για τους εκτεθέντες δε λόγους η διάταξη αντίκειται και στο άρθρο 1 του

Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ε.Σ.Δ.Α. Κατά τη γνώμη, όμως, του Αντιπροέδρου Ν. Ρόζου

και των Συμβούλων Μ. Βηλαρά, Γ. Τσιμέκα, Ο. Ζύγουρα, Κ. Φιλοπούλου και Δ. Μακρή, το επίδικο

μέτρο της δέσμευσης των τραπεζικών λογαριασμών και περιουσιακών στοιχείων που αποσκοπεί

στην αποτελεσματική πάταξη της μεγάλης φοροδιαφυγής και λαθρεμπορίας και της συναφούς με

αυτές εγκληματικότητας και, γενικότερα, στην προστασία της δημόσιας περιουσίας, ήτοι στην

διασφάλιση υπερτέρου δημοσίου συμφέροντος, συνεπάγεται μεν σοβαρή, πράγματι, επέμβαση στα

ως άνω συνταγματικώς προστατευόμενα αγαθά. Η επέμβαση, όμως, αυτή δικαιολογείται εκ του ότι

χωρίς την άμεση λήψη του εν λόγω μέτρου η υλοποίηση των ανωτέρω σκοπών θα κινδύνευε να

ματαιωθεί. Και τούτο διότι, χωρίς τη λήψη του μέτρου, δεν θα διασφαλίζονταν στοιχεία αναγκαία

προς έρευνα της πιθανής διάπραξης των ανωτέρω σοβαρότατων παραβάσεων ούτε θα

διατηρούντο  περιουσιακά στοιχεία του ελεγχόμενου προσώπου ώστε να ικανοποιηθούν οι

αξιώσεις του Δημοσίου, σε περίπτωση που διαπιστώνετο πράγματι, εκ των υστέρων, η εκ μέρους

του τελέση  των παραβάσεων αυτών. Το μέτρο έχει, εξάλλου, από τη φύση του προσωρινό

χαρακτήρα, όπως τούτο σαφώς συνάγεται εκ του ότι με έγγραφο του Προϊσταμένου της αρμόδιας

υπηρεσίας ενημερώνεται, εντός είκοσι τεσσάρων (24) ωρών ο αρμόδιος εισαγγελέας ο οποίος, στο

πλαίσιο της αρμοδιότητάς του, δύναται να προβεί στις αναγκαίες περαιτέρω ενέργειες,

συμπεριλαμβανομένης της ολικής ή μερικής άρσης του μέτρου, ενώ και ο βαρυνόμενος με το μέτρο

δύναται, εφόσον τίθεται σε κίνδυνο η κάλυψη των βιοτικών και άλλων επιτακτικών αναγκών του

ιδίου και της  οικογένειάς του, να απευθυνθεί στη αρμόδια φορολογική ή δικαστική αρχή και να

ζητήσει, ενόψει των περιστάσεων, την μερική ή και, ενδεχομένως, ολική άρση ή αναστολή

εκτελέσεως του εν λόγω μέτρου. Με τα δεδομένα αυτά, σύμφωνα με τη μειοψηφήσασα γνώμη, η

επίμαχη διάταξη του άρθρου 30 παρ. 5 περ. ε΄ του ν. 3296/2004, με την οποία εισάγεται το εν

λόγω μέτρο, δεν αντίκειται σε καμία από τις προαναφερόμενες διατάξεις του Συντάγματος, ούτε

στο άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Ε.Σ.Δ.Α.»

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

«…. Επειδή, σύμφωνα με εκτεθέντα, η προσβαλλόμενη πράξη στερείται νομίμου ερείσματος, διότι

εξεδόθη βάσει της διατάξεως του άρθρου 30 παρ. 5 περ. ε΄ του ν. 3296/2004, η οποία είναι

ανεφάρμοστη, διότι αντίκειται στα άρθρα 5 παρ. 1, 17 παρ.1 και 25 παρ.1 του Συντάγματος και 1

του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ε.Σ.Δ.Α. Συνεπώς, για τον λόγο αυτό, ο οποίος

προβάλλεται βασίμως και είναι, άλλωστε, εξεταστέος και αυτεπαγγέλτως, η κρινόμενη αίτηση

πρέπει να γίνει δεκτή και να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη πράξη, αλυσιτελούς καθισταμένης της

εξετάσεως των λοιπών προβαλλομένων λόγων. Ομοίως, πρέπει να γίνει δεκτή και η ασκηθείσα

παρέμβαση.

Δ ι ά   τ α ύ τ α

Δέχεται την αίτηση.

Ακυρώνει την ΕΜΠ 25/24.5.2011 πράξη του Προϊσταμένου της Περιφερειακής Διεύθυνσης

Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος (Σ.Δ.Ο.Ε.)….»

Νέα στρατηγική για τα «κόκκινα» δάνεια

Μετά την ψήφιση του 3ου μνημονίου, δρομολογείται ο τερματισμός της μέχρι σήμερα ήπιας αντιμετώπισης των «κόκκινων δανείων» από τις Τράπεζες.

Η αλλαγή αυτή σηματοδοτείται από πληθώρα παρεμβάσεων :

– όπως την ψήφιση της αλλαγής του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, που συνεπάγεται την σύντμηση των διαδικασιών και των προθεσμιών καταφυγής του Δανειολήπτη στην Δικαιοσύνη και την διευκόλυνση των τραπεζών στην εκπλειστηρίαση των ακινήτων σε χρόνο ολίγων ημερών από την έκδοση της δ/γης πληρωμής.

– την αλλαγή ως προς την προτεραιότητα είσπραξης της αποζημίωσης των εργαζομένων από τις πτωχευμένες επιχειρήσεις, ώστε με την ψήφιση του άνω νομοσχεδίου την 22-7-2015, προβλέπεται η κατάργηση της προνομιακής κατάταξης των εργαζομένων.  Ο εργαζόμενος θα εισπράξει αποζημίωση, εφόσον – και αν- απομείνει εκπλειστηρίασμα, μετά την ικανοποίηση των ενυπόθηκων Τραπεζών. από το εκπλειστηρίασμα.

– απελευθέρωση των εξώσεων και την μη παράταση της προστασίας της Α΄κατοικίας (έληξε η προστασία την 31-12-2014 και μέχρι σήμερα δεν έχει παραταθεί)

– την  συζήτηση για μελλοντική μείωση της Α’ προσφοράς στο 1/3 της αντικειμενικής αξίας, σε περίπτωση κατάσχεσης, (σήμερα είναι στα 2/3) , η οποία σε συνδυασμό με την πιθανή μείωση των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων, καταλήγει στην εκποίηση των ακινήτων σε εξευτελιστικές τιμές.

– την συζητούμενη δημιουργία μίας bad bank, η οποία θα λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια με στόχο μία ενεργή και επιθετική διαχείριση των «κόκκινων δανείων» και πώληση τους σε ιδιωτικά ξένα ή ημεδαπά funds. Εξάλλου η εκ νέου ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών, έχει σαν βάση την διαμόρφωση πλέον μίας άκρως πιεστικής διαχείρισης των καθυστερούμενων πιστώσεων («κόκκινων δανείων»), είτε με την άμεση ρύθμιση & είσπραξη αυτών , είτε με την εκπλειστηρίαση των εμπράγματων εξασφαλίσεων που χορήγησαν οι δανειολήπτες και την καταγραφή στο χαρτοφυλακείο των τραπεζών των ακινήτων αυτών, ως περιουσιακό στοιχείο τους.

Κλείστε μια δωρεάν συνάντηση στο 2103842614 στα γραφεία μας και μάθετε τί αλλάζει στην δική σας περίπτωση